Na dnie otworu ślepego zostaw co najmniej 1,5× skoku wybiegu. Na rysunku napisz trzy rzeczy: specyfikację gwintu, średnicę wiertła pod gwint i użyteczną głębokość gwintu. Przy małych gwintach i głębokich otworach nie pisz tylko „gwintować do dna”.
Wybieg to skok na rysunku razy 1,5. Jeśli oznaczenie i skok nie są zapisane, tej długości nie da się policzyć. Gwint gruby jest bardziej ogólny. Znosi brud i składa się łatwiej. Gwint drobny jest do cienkich ścianek, regulacji albo krótszego zazębienia. Po wyborze zarysu gwintu wybieg nadal zostawia się według tego skoku.
Gwintowanie albo formowanie gwintu idzie za rysunkiem. Gwinty krytyczne muszą być wywołane. Otwory wiercone i frezowane idą za zasięgiem narzędzia. Jeśli gwint nadal dostaje anodowanie albo malowanie proszkowe, gwinty pasowane są maskowane domyślnie. Po powłoce gwinty się zacierają.
Wpisz do PDF specyfikację gwintu, wiertło pod gwint, głębokość użyteczną i wybieg na dnie. Prześlij STEP, wybierz poziom gwintu w wycenie i zobacz wyszczególnioną cenę referencyjną. Tam, gdzie uwaga mówi tylko „gwintować do dna”, ta cecha nie jest w pełni wyceniona, dopóki inżynier jej nie potwierdzi. Cena referencyjna nie jest umową.